Door je organen beschikbaar te stellen voor transplantatie kun je levens redden. Toch heeft een groot deel van de Nederlandse bevolking geen donorcodicil. Hoewel de voordelen voor zich spreken, roept orgaandonatie ook een boel ethische vragen op. We zetten een aantal voor- en nadelen op een rij.

Het Nederlands Instituut voor Gezondheidsbevordering en Ziektepreventie (NIGZ) is met een nieuwe reclamecampagne gestart,
Uit de pers: 26 maart 2007 Start grote wervingsactie voor donoren Er is belangrijke post onderweg Met de nieuwe publiekscampagne ‘Ik ben donorgeregistreerd. En jij?' en een persoonlijk gerichte mailing naar één miljoen niet-geregistreerden hoopt...

Nederlanders die nog geen donorcodicil hebben ingevuld, worden opgeroepen om een formulier op te halen bij het postkantoor. Volgens het NIGZ gaat het om de grootste wervingsactie sinds de invoering van het Donorregister in 1998. Er is nog steeds een tekort aan geschikte organen en de wachtlijsten zijn erg lang. Toch hebben ruim zeven miljoen Nederlanders hun wens nog niet kenbaar gemaakt. Wat zijn de vragen waarmee zij zoal worstelen?

---

Als je achttien jaar of ouder bent, krijg je een donorcodicil thuisgestuurd. Daarin kun je aangeven of je je organen en weefsels na je overlijden wel of niet beschikbaar stelt voor transplantatie. Ook kun je aangeven of je die beslissing aan nabestaanden of een specifiek persoon wilt overlaten. Als je het formulier niet invult, dan zal de uiteindelijke beslissing bij je familie worden neergelegd wanneer je komt te overlijden.

Uit recent onderzoek blijkt echter dat in de helft van alle gevallen nabestaanden niet van elkaar weten wat er met elkaars organen en weefsels moet gebeuren, terwijl ze dat wel belangrijk vinden. Snel een beslissing hierover moeten maken als een van je naasten net is overleden, is voor veel mensen ontzettend moelijk. Het is dus raadzaam om een donorcodicil in te vullen, of er in elk geval eens goed met elkaar over te praten. Op de site donorvoorlichting.nl vind je meer informatie.

Voor sommige mensen is het vanzelfsprekend dat ze na hun dood hun organen afstaan aan anderen: als je er zelf niets meer aan hebt en er het leven van een medemens mee kunt redden, is het een goede daad. Maar voor anderen ligt het niet zo gemakkelijk. Zij worstelen bijvoorbeeld met etische, religieuze of psychologische bezwaren.

---

Een bezwaar dat regelmatig wordt opgevoerd, is dat het vervangen van organen nogal onnatuurlijk is. De mens wordt bijkans beschouwd als een machine: als een onderdeel niet meer goed werkt, zetten we er gewoon een nieuwe in. Daar valt echter tegenin te brengen dat dit voor veel medische behandelingen geldt. Het laten inbrengen van een kunstbeen is minstens net zo onnatuurlijk, maar toch zullen mensen het niet zo snel om die reden laten. Maar het vervangen van organen die van levensbelang zijn, is voor sommige mensen een stap te ver. Waar de grens ligt, is een persoonlijke afweging.

Verder is het zo dat orgaandonatie niet zonder gevaar is. De ontvanger loopt het risico dat het nieuwe orgaan verstoten wordt. Om dit te voorkomen wordt het afweersysteem van de patiënt met medicijnen onderdrukt. Dit is echter geen garantie dat het lichaam het getransplanteerde orgaan accepteert. Bovendien is de patiënt hierdoor extra vatbaar voor infecties en ziekten. Toch is dit voor veel mensen die dringend een orgaan nodig hebben een beter alternatief dan niets doen, want dat betekent vaak dat ze een zekere dood tegemoet gaan.

---

Meer donor

---

• http://www.donorvoorlichting.nl/
• voors en tegens orgaandonatie
• Word orgaandonor
• NIGZ Investeren in gezondheid

---