knoflook en gezondheid
Wat is knoflook?

Knoflook (Allium sativum L.) is een vorstbestendige overblijvende plant die oorspronkelijk voorkomt in Azië, de gebieden rond de Middellandse Zee en Afrika.

De plant wordt tussen de 50 en de 80 centimeter hoog en is één van de eerste planten die door de mens werd gecultiveerd.

Knoflook is familie van de lelie-achtigen, evenals prei, ui en bieslook.

Het eetbare en tevens heilzame deel, de bol, groeit onder de grond en bestaat uit verscheidene kleine teentjes, die ieder omhuld zijn door dunne papierachtige vliesjes in verschillende lagen.

Bij het planten van een teentje ontstaat weer een nieuwe knoflookplant.

Knoflook is een kruidachtige, overblijvende plant die we in de keuken gebruiken als kruid, ondanks de onwelriekende geur, die de adem en het afgescheiden lichaamsvocht na het gebruik verspreiden.

Knoflook is smaakvol, geurig en gezond. Knoflook behoort tot het scherpste lid van de uienfamilie.

Kortom knoflook is een van de belangrijkste kruiden door de eeuwen heen, als voedsel, als smaakmaker en als natuurlijk geneesmiddel.

Meer over Mediteranne voeding


Knoflook en gezondheid




Geheim van heilzame werking knoflook

Volgens Amerikaanse onderzoekers is de verklaring voor de geneeskrachtige werking van knoflook als volgt. De chemische bestanddelen van knoflook worden door onze rode bloedcellen omgezet tot zwavelwaterstof H2S. Zwavelwaterstof ontspant de bloedvaten en verbetert op die manier de bloedcirculatie.

Het volksgeloof en de geneeskunde schrijven knoflook al lang een heilzame werking toe. Volgens de Amerikaanse onderzoekers verlaagt het gewas het risico op hartziekten, hoge bloeddruk en cholesterol. Bij bevolkingsgroepen die veel knoflook eten, doen zich weinig problemen met hoge bloeddruk voor. Nu zijn ze erachter gekomen dat de positieve werking toe te schrijven is aan het effect van zwavelstofwater. Verder ontdekten ze dat de rode bloedcellen sporen van knoflooksap bevatten. Daar haalden ze onmiddellijk H2S uit. Verdere experimenten toonden aan dat de omzetting zich in het membraan van de rode bloedcellen afspeelt.


Voedingswaarde van knoflook:

Knoflook bevat naast de werkzame stof alliine die de basis vormt voor de actieve stof allicine, onder andere ook enzymen, eiwitten, vetten, kalium, zink, vitamine A en C, calcium, magnesium, natrium, ijzer, aminozuren en B complex vitaminen!

Het is vooral de stof allicine die bij het eten van verse rauwe (gesneden) knoflook vrij komt en die een antibiotische werking heeft.


Geschiedenis van knoflook:

Ongeveer 2600 jaar voor de jaartelling: om ervoor te zorgen dat hun piramidebouwers scherp zouden staan schotelden de Egyptische vorsten ze een dieet van radijs, ui en knoflook voor.
Romeinse en Griekse genezers prezen de merites van de ’stinkende roos’. Knoflook werd gebruikt bij luchtweginfecties, zweren en wratten, parasieten… Ook voor het verbeteren van hun prestaties (in bed, in het stadion of op het slagveld) grepen de klassieken naar knoflook.
In de middeleeuwen en daarna zag men knoflook vooral als bescherming tegen besmettelijke ziekten. De maskers die geneesheren droegen om zich te beschermen tegen de pest ( en de lijkengeur te weren) waren onder meer gevuld met look.
Eind negentiende eeuw ontdekte Louis Pasteur dat knoflook bepaalde schadelijke bacteriën vernietigde en ook Albert Schweizer greep naar knoflookverbindingen in de strijd tegen ameobedysenterie.
De Russische soldaten hadden ten tijde van WOII teentjes knoflook in hun zakken zitten waarmee ze hun wonden konden ontsmetten: de Russische peniciline.
In de twintigste eeuw deed men volop onderzoek naar de effecten van look. Het gebruik van knoflook had positieve effecten op de bloedsomploop en wist infecties doeltreffend te bestrijden. Maar er was ook een keerzijde: het (langdurig) gebruik van rauw knoflook in therapeutische dosissen (een dosis van vier teentjes rauwe knoflook) leidde tot bloedarmoede, irritatie van maag- en darmslijmvlies, een slechtere leverwerking enzovoort.


De geur van knoflook

Je stinkt zo uit je mond na de maaltijd! In knoflook zit allicine dat een sterke geur afgeeft zodra de knoflook verwerkt wordt. Het wordt tijdens de spijsvertering opgenomen in je bloed en via je longen weer afgegeven.

Het probleem van een vieze mondgeur wordt niet in de mond gevormd, maar in de maag en de darmen. Tanden poetsen, pepermuntjes eten en sterke kauwgum kauwen, maar het probleem lost niet echt op.
Een meer effectief product om te gebruiken is verse peterselie. Door het eten (goed kauwen) van dit kruid gebeurt er iets in de spijsvertering waardoor de vieze lucht wordt verminderd. Ook het drinken van melk of een paar lepels yoghurt helpt.

De bereiding van knoflook heeft ook riekende gevolgen voor je handen. Na het pellen van een knoflook stinken je handen namelijk: een lepel zout goed in je handen wrijven vermindert de stank aanzienlijk.


Knoflook als pesticide:

Ook ziekten, plagen en onkruid moeten vrezen voor het witte bolgewas. Een Chinees landbouwkundig bureau van de overheid ziet in het samenspel van elementen uit knoflook een sterk nieuw pesticide dat ook nog eens de groei van planten stimuleert.

Volgens de wittekoolteler Guo Rengen, één van de 17 agrariërs die het middel testte, is zijn areaal sluitkool niet alleen vrij van plagen maar ook groter in omvang. Ook is de tijd die nodig is voor de groei van de kool met 25 dagen ingekort. De Chinezen richten zich op de lokale markt.


Gebruik teveel knofllook

Overdosis: een inname van 3,5 tenen knoflook of meer per maaltijd kan maagklachten geven en ook schade opleveren aan de rode bloedcellen, de darmflora beschadigen, de opname van voedingsstoffen in de darmen remmen en de leverfunctie verminderen. Met name knoflook-olie is in zuivere vorm toxisch!
Verder dien je op te letten en het gebruik van knofllook te beperken of zelfs achterwege te laten bij de zwangerschap, lactatie, maagzweer, bloedarmoede, aanleg voor bloedingen en bij allergie voor knoflook.
Onschuldigere bijwerkingen die voor enig ongemak zorgen zijn adem- en lichaamsgeur, allergische reacties, misselijkheid, winderigheid, zuurbranden.








Voedingsonderwerpen: