Rooibosthee is een gezonde kruidenthee afkomstig uit Zuid-Afrika.
Rooibosthee zit vol vitaminen en mineralen en wat plantaardige eiwitten
Rooibosthee is vrij neutraal van smaak met een aangenaam aroma en wordt nooit bitter,
Rooibosthee behoudt zijn aangename aroma, zelfs wanneer het een paar dagen in de koelkast bewaard wordt. Daarom gebruiken de mensen in Afrika deze thee vaak als ijsthee.
Rooibosthee is rustgevend en 's avonds gedronken, bevordert hij een gezonde slaap.
Rooibos kruidenthee bevat een enorme hoeveelheid anti-oxidanten.
Van nature bevat rooisbos kruidenthee geen conserveringsmiddelen en kleur-, geur- en smaakstoffen. Dus gebruik zoveel mogelijk zuivere rooibosthee.
Rooibosthee kan gedronken worden als een traditionele thee, gezet in kokend water.
Wat ook gebruikelijk is de zakjes thee laten meekoken, dus reeds bij het koude zetwater toevoegen. De gezonde werking wordt hier positief door beinvloed,
Aangezien er geen cafeïne in rooibosthee aanwezig is, kan het geen kwaad als het zakje in de theepot blijft liggen.
Experimenteer eens met rooibosthee en maak eens
- een heerlijke ijsthee: citroen, limoen, suiker, ijsklontjes
- een verrassende cocktail: grapfruitsap, sinaasappelsap
- een verkwikkende sportdrank: honing en een paar druppels citroen
- verrijk soepen en sauzen eens met rooibosthee, gewoon zakje laten meekoken
Waar komt rooibos thee vandaan?
De rooibos theeplant (Aspalathus Linearis) is eigenlijk een groene struik met naaldjes die groeit in het Cedargebergte in Zuid-Afrika.
De klimatologische- en bodemomstandigheden zijn hier uitermate geschikt om de rooibos theestruik te laten groeien.
Ongeveer 200 km ten noorden van Kaapstad en zo'n 60 km van de kust van de Westelijke Kaapprovincie, ligt aan de voet van de Cedarbergen, het plaatsje Clanwilliam, centrum van het voornaamste productiegebied van "rooibos"thee.
Geschiedenis rooibos thee
Reeds in de 18e eeuw werd deze kruidenthee door de Hottentotten gebruikt als een prima dorstlesser.
De in het wild groeiende struiken werden gekapt, in stukken gesneden, geplet en vervolgens op hopen gegooid om te drogen. Waar deze behandeling haar oorsprong gevonden heeft, is niet bekend, maar mogelijk zijn de daar levende Maleisische slaven ermee begonnen.
Dr. Peter le Fras Nortier, een zeer bekende medicus, amateur botanicus en natuurliefhebber ontdekte omstreeks het jaar 1930 dat rooibosthee zeer gezonde bestanddelen bevatte.

Groene thee is afkomstig van de theeplant en heeft geen fermentatie proces ondergaan. Bij de oogst worden alleen de jonge blaadjes geplukt. Handmatig plukken geeft het beste resultaat. De oogst kan gedurende het gehele jaar plaatsvinden.
De beste kwaliteit thee wordt echter geplukt in de droge moessontijd. Het verschil tussen groene en zwarte thee ligt uitsluitend in het verwerkingsproces.
Bij groene thee worden de bladeren meteen na de pluk even gestoomd. Ze worden daarna bij een lage temperatuur verder gedroogd.
Meer over groene thee en gezondheid