Delen wordt gewaardeerd!
Gezondheid: Koolhydraten in vis
Schelpdieren bevatten iets meer koolhydraten, namelijk gemiddeld 3 tot 4 % en in hoofdzaak in de vorm van glycogeen
Vis bevat weinig tot geen koolhydraten. Schelpdieren bevatten iets meer koolhydraten, namelijk gemiddeld 3 tot 4 % en in hoofdzaak in de vorm van glycogeen.


Gezondheid: Mineralen in vis

Het mineralengehalte van vis, schaal- en schelpdieren ligt in dezelfde orde van grootte als van vlees. Vis bevat minder ijzer en zink dan vlees, maar aangezien beide mineralen ook in vis in een goed absorbeerbare vorm worden aangeboden, kan vis alsnog een belangrijke bijdrage leveren in de voorziening van deze mineralen.

Schaal- en schelpdieren bevatten meer ijzer en zink en in het bijzonder oesters zijn rijk aan zink. Zink speelt in het menselijk lichaam onder andere een belangrijke rol in het proces van de seksuele maturatie.

Mogelijk ligt hierin de verklaring waarom oesters vaak als een afrodisiacum worden beschouwd. Sommige vissen zoals sardienen worden inclusief de graatjes opgegeten. Hiermee wordt hun calciumaanbreng opgedreven.

Zeevissen bevatten ten slotte als vanzelfsprekend meer natrium dan zoetwatervissen.
Wie weinig of nooit vis eet, loopt meer kans op een tekort van twee belangrijke sporenelementen, namelijk van jodium en selenium.


Gezondheid: Jodium in vis

Het sporenelement jodium is essentieel voor de synthese van de schildklierhormonen. Deze hormonen regelen het metabolisme van de lichaamscellen, het groeiproces van de weefsels tijdens de eerste levensfase en in het bijzonder de groei van de hersenen.

Het meest bekende symptoom van een jodiumtekort bij volwassenen is een goiter of krop. Bij zwangere vrouwen kan een tekort aan jodium aanleiding geven tot een miskraam en vroeggeboorte.

Jodiumtekort bij jonge kinderen (of bij de foetus) brengt de normale groei en ontwikkeling van de hersenen in het gedrang met mogelijk een verminderd gehoor, een verstandelijke achterstand of in het ergste geval een onomkeerbare mentale retardatie (cretinisme) tot gevolg.


Gezondheid: Selenium in vis

Het sporenelement selenium is een co-factor van diverse eiwitten, namelijk de seleno-prote´nen. Deze eiwitten oefenen een aantal essentiële functies uit: de bescherming van de cel tegen oxidatieve schade door vrije radicalen, de regeling van het schildklierhormoon, van de voortplanting en van het afweersysteem.

Een ernstig seleniumtekort kan aanleiding geven tot een cardiomyopathie (een afwijking van de hartspier), een matig tekort kan leiden tot een skeletspiermyopathie. Deze aandoeningen komen gelukkig slechts zelden voor. Dankzij de antioxidatieve eigenschappen van selenium zou een adequate seleniuminname bovendien de kans op hart- en vaatziekten en op kanker beperken.

Onze gewijzigde voedingsgewoonten met onder meer een toenemend gebruik van geraffineerde graanproducten hebben geleid tot een verminderde seleniuminname. Dit betekent dat de aanbevolen hoeveelheden vaak niet meer worden gehaald.

Twee maal per week vis gebruiken, kan er in belangrijke mate toe bijdragen om deze tendens een halt toe te roepen.


Gezondheid: Vitaminen in vis
Vooral vette zeevis (zoals zalm, haring, makreel, heilbot) en garnalen leveren goede vitamines
Vis is een goede bron van wateroplosbare vitaminen, zoals niacine, pantotheenzuur, vitamine B6 en B12. Aangezien plantaardige voedingsmiddelen geen vitamine B12 bevatten, is men voor de aanbreng ervan aangewezen op dierlijke producten zoals vis, vlees en zuivelproducten. Honderd gram bereide vis levert ongeveer 10 tot 25 % van de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid (ADH) voor vitamine B12 en 45 tot 70 % van de ADH voor niacine.

Vette vissoorten leveren eveneens de vetoplosbare vitaminen A en D.

Levertraan, bijzonder rijk aan vitamine A en D, werd tot na de Tweede Wereldoorlog frequent aan opgroeiende kinderen gegeven in de strijd tegen rachitis, een beenderziekte waarbij te weinig calcium in de beenderen wordt afgezet met broze en kromme botten tot gevolg.

Vitamine D zorgt ervoor dat calcium en fosfor uit de voeding worden opgenomen en in de botten worden vastgelegd. Voldoende vitamine D evenals voldoende calcium zijn trouwens ook voor volwassenen belangrijk met het oog op de preventie osteoporose. Vitamine D wordt vooral in de huid zelf aangemaakt onder invloed van het zonlicht.
Mensen die weinig of niet in het daglicht komen (ouderen, zieken) of mensen die hun huid altijd bedekken (gesluierde vrouwen) moeten meer vitamine D via de voeding zien in te nemen.

Vooral vette zeevis (zoals zalm, haring, makreel, heilbot) - 100 g vette vis levert reeds 50 % van de ADH - en in mindere mate eieren, margarine en boter vormen een voedingsbron van vitamine D.


Gezondheid: Omega-3-vetzuren

Van omega-3-vetzuren is inmiddels bekend dat het triglyceridegehalte, een soort vet dat in het bloed aanwezig is, verlaagt.

Uit een literatuuronderzoek hebben wetenschappers afgeleid dat dagelijkse consumptie van omega-3-vetzuren afkomstig uit visolie het triglyceridegehalte kan doen zakken met 25 tot 30%. Het is bovendien ook mogelijk dat omega -3-vetzuren de vorming van atheroomplaque vertragen en een ontstekingsremmend effect hebben, wat voor het hart alleen maar positieve gevolgen kan hebben.

Zalm wordt ook wel eens hersenvoeding genoemd. Meerdere studies toonden aan dat een dieet royaal voorzien van omega-3-vetzuren leidt tot een verbeterde geheugenfunctie en een verminderde kans op dementie.








Onderwerpen:

Gezond ouder worden en duurzame voeding gaan hand in hand.
Voedingsonderwerp: